publication-9

Streszczenie: Obecnie osocze bogatopłytkowe (PRP) jest powszechnie przyjętą metodą leczenia problemów układu mięśniowo-szkieletowego. Pomimo obiecujących wyników związanych ze stosowaniem PRP w tych schorzeniach, nadal pojawiają się kluczowe pytania, takie jak ostateczny dowód jego skuteczności w zmienianiu struktur, ustalenie standardowych dawek i opracowanie optymalnych metod ręcznego przygotowania w celu uzyskania wysokiej jakości PRP. Niniejszy przegląd koncentruje się na czterech kluczowych tematach dotyczących stosowania PRP w leczeniu schorzeń układu mięśniowo-szkieletowego: (a) zbadanie składu PRP i jego znaczenia, (b) ocena dowodów potwierdzających jego skuteczność w leczeniu urazów ścięgien, stawów, więzadeł i mięśni, (c) porównanie dostępnych zestawów PRP w celu oceny zmienności liczby komórek oraz (d) podkreślenie znaczenia optymalizacji dawkowania PRP i jego związku ze skutecznością strukturalną i fizjologiczną w zależności od indywidualnych potrzeb.

Słowa kluczowe: osocze bogatopłytkowe, PRP, patologie układu mięśniowo-szkieletowego, optymalizacja dawki

Wprowadzenie: Choroby układu mięśniowo-szkieletowego (MSK) są główną przyczyną długotrwałego, intensywnego bólu i znacznych ograniczeń fizycznych, co znacząco wpływa na jakość życia pacjentów [1-3]. Ten rodzaj bólu dotyka ogromną liczbę osób na całym świecie, prawie setki milionów [1,4]. Typowe podejścia do leczenia bólu MSK obejmują tradycyjne metody, takie jak terapia „odpoczynek, lód, kompresja, uniesienie” wraz z fizjoterapią, zastrzykami kortykosteroidów i specjalnymi ćwiczeniami rehabilitacyjnymi [1,5]. Chociaż te metody często pomagają w krótkotrwałej uldze w bólu i wczesnym powrocie do sprawności, zazwyczaj nie odwracają zmian strukturalnych związanych ze schorzeniami zwyrodnieniowymi. PRP (osocze bogatopłytkowe), zastosowanie ortobiologiczne, wykazało obiecujące wyniki w pomaganiu organizmowi w regeneracji tkanek funkcjonalnych w celu przywrócenia obszarów zwyrodnieniowych lub uszkodzonych.